Srebro aktywem ponadczasowym

0

Srebro ponownie staje się przedmiotem zainteresowania inwestorów, zarówno instytucjonalnych, jak również osób fizycznych. Ludność lokuje oszczędności w srebrne sztabki i monety. Wzrastają aktywa funduszy srebra tworzone są produkty finansowe oparte na rynku srebra.

Nowa era srebra

W przeszłości relacja ceny złota do srebra różniła się od obecnego znacząco. Za równowartość jednej uncji złota można było kupić od kilku do kilkunastu uncji srebra. Dziś stosunek ceny złota do srebra kształtuje się na poziomie 52.

Zmiany cen srebra są wysoko skorelowane z notowaniami złota. Na początku pierwszej dekady obecnego stulecia rozpoczął się trend wzrostowy na rynku srebra. Wówczas cena srebra kształtowała się w przedziale 4-5 dolarów amerykańskich za uncję. Późniejsze lata przynosiły coraz wyższe notowania tego metalu, jednak najwyższa dynamika wzrostowa miała miejsce w okresie luty – kwiecień 2011 roku, kiedy cena srebra zbliżyła się do poziomu 50 dolarów za uncję. Po kilkumiesięcznej korekcie, jaka miała następnie miejsce, w ostatnich tygodniach cena srebra dynamicznie wzrastała, sięgając poziomu 35 dolarów za uncję. W ciągu miesiąca stopa wzrostu wyniosła około 20 proc. i była dwukrotnie wyższa niż w przypadku złota.

Dane z rynku notowań srebra pokazują, że skutki ostatniego kryzysu można było złagodzić posiadając w portfelu srebrne aktywa.

Źródło: Dane z London Bullion Market Association

Podaż i popyt

Podaż srebra pochodzi głównie z produkcji kopalń. Ponadto źródłami podaży są wyprzedaże rezerw przez banki centralne, skup srebrnego złomu oraz zamykanie inwestycji.
W poprzedniej dekadzie produkcja srebra wzrastała w tempie średnio 1,8 proc. rocznie. W 2011 roku podaż srebra wyniosła 1.040,6 mln uncji, co oznacza spadek o 3,2% wobec 2010 roku. Był to efekt zmniejszenia wyprzedaży srebra przez banki centralne oraz zabezpieczania się producentów srebra przed spadkiem jego cen poprzez transakcje zabezpieczając (hedging) na kontraktach terminowych. Udział kopalni w całkowitej podaży stanowił 73 proc. Wyprzedaże srebra przez banki centralne, osiągnęły w ubiegłym roku poziom 11,5 mln uncji i były o 74 proc. niższe niż rok wcześniej. Srebro pochodzące ze sprzedaży złomu stanowiło w ubiegłym roku 25% całkowitej podaży.

Najwięcej srebra wyprodukowano w 2011 roku w Meksyku (152,8 mln uncji), Polska znalazła się na szóstej pozycji (40,8 mln uncji). Jednak biorąc pod uwagę wielkość produkcji poszczególnych producentów, to KGHM Polska Miedź zajął w ubiegłym roku pierwsze miejsce w świecie, produkując 40,5 mln uncji srebra (1260 ton).

W 2011 roku popyt na srebro wyniósł 1.040,6 mln uncji. W przeszłości jego struktura ulegała zmianom. Jeszcze kilka lat temu nie istniał popyt inwestycyjny na srebro. Obecnie stanowi on ponad 15 proc., co jest efektem kryzysu zaufania wobec walut i wyboru srebra, obok złota, jako aktywa inwestycyjnego i służącego akumulacji bogactwa. Należy zauważyć, że systematycznie spada zapotrzebowanie na srebro ze strony przemysłu fotograficznego, co wynika z upowszechnienia aparatów cyfrowych – od 2003 roku spadło ono trzykrotnie. Jednocześnie o 37 proc. wzrosła ilość srebra znajdującego zastosowanie w innych dziedzinach przemysłu.

Źródło: Silver Institute

Obecnie źródłami popytu na srebro jest produkcja oraz inwestycje. Udział popytu produkcyjnego, łącznie z produkcją wyrobów jubilerskich, stanowił w 2011 roku 876,6 mln uncji, tj. 84 proc. całkowitego popytu na ten metal i obejmował produkcję wyrobów przemysłowych, fotograficznych, biżuterii, zastawy stołowej, monet i medali. Na wytworzenie biżuterii zużyto prawie 160 mln uncji srebra, co stanowi 15 proc. całkowitego ubiegłorocznego popytu. Popyt inwestycyjny stanowił 16 proc. całkowitego popytu na srebro, a jeszcze kilka lat temu inwestycje na rynku srebra praktycznie nie istniały, co jest efektem kryzysu i wyboru srebra jako aktywa inwestycyjnego i służącego akumulacji bogactwa na równi ze złotem.

Popyt ze strony przemysłu obejmującego produkcję wyrobów przemysłowych, materiałów fotograficznych, zastawy stołowej, monet i medali wyniósł 69 proc.

Dla porównania w przypadku złota udział jubilerów w całkowitym popycie stanowił w ubiegłym roku 43 proc. Zastosowanie w przemyśle, w tym elektronicznym i dentystycznym), znalazło 10 proc. dostępnego w ubiegłym roku złota. Natomiast inwestycje odpowiadały za 37 proc. popytu na tym rynku.

Źródło: Opracowanie własne na podstawie danych Silver Institute i World Gold Council

Najpopularniejsze formy inwestowania w srebro

Sztabki i monety

Sztabki i monety dzielą się na bulionowe oraz kolekcjonerskie. Te pierwsze są produkowane bez ograniczeń, zatem ich wycena jest ściśle powiązana z ceną srebra. Przykładami srebrnych monet bulionowych są: Amerykański Orzeł, Britannia, chińska Panda, kanadyjski Liść Klonowy, Wiedeńscy Filharmonicy (oferowanych m.in. przez Mennicę Wrocławską, www.mennicawroclawska.pl).

Produkcja monet i sztabek kolekcjonerskich jest limitowana, zatem ich cena zależy od wielkości emisji i ich osobliwości. Tu spotykamy też wyroby o niższych próbach, np. 900. Wartość tych numizmatów rośnie z czasem, bowiem ich liczba nie zwiększy się nigdy a kolekcjonerzy niechętnie pozbywają się wyjątkowych okazów. Monety bite są przez mennice państwowe, pomimo że czasami posiadają określony nominał, nie są jednak środkiem płatniczym. Najbezpieczniej jest kupować srebro w mennicach, bankach lub u dealerów o dobrej reputacji, najlepiej w kraju.

Inwestując w fizyczny metal wchodzimy w posiadanie realnego bogactwa. Można nim dowolnie dysponować. Stanowić ono może wsparcie w trudnych czasach w gospodarce lub w okresie wojny, kiedy pieniądz staje się bezwartościowy.

Transakcja zakupu srebra w postaci fizycznej jest Polsce obciążona podatkiem VAT w wysokości 23 proc. Ten podatek występuje również w innych krajach, bowiem srebro jest traktowane jako towar w przeciwieństwie do złota, które jest traktowane jako waluta.

Certyfikaty
Są to dokumenty stanowiące dowód własności srebra przechowywanego w skarbcu wskazanej instytucji, zazwyczaj banku. Certyfikaty mogą dotyczyć srebra alokowanego, tzn. wydzielonego z całkowitej masy srebra lub niealokowanego, kiedy nie jest ono wydzielone. Inwestor może zamienić na gotówkę posiadane certyfikaty po aktualnej cenie srebra lub je zabrać.
Fundusze ETF (ang. Exchange Traded Funds, “ETF”)
Są to fundusze, których tytuły uczestnictwa (udziały) są notowane na giełdach. Ich wyceny naśladują ceny srebra. Emisje udziałów wszystkich tego rodzaju funduszy są zabezpieczone fizycznym srebrem zdeponowanym w bankach. Największy z tego rodzaju funduszy iShares Silver Trust posiada zgromadzone aktywa w postaci srebra w ilości około 10 tys. ton. Inwestycje w tego rodzaju fundusze są dostępne za pośrednictwem niektórych domów maklerskich a także instytucji finansowych oferujących internetowe platformy transakcyjne.
Fundusze inwestycyjne
Są to instytucje zbiorowego inwestowania głównie w akcje producentów srebra, srebro, instrumenty pochodne a także inne aktywa powiązane z tym metalem. Portfele funduszy są zarządzane przez wyspecjalizowane instytucje finansowe, korzystające z wiedzy analityków rynku srebra. Teoretycznie powinny one uzyskiwać wyniki dobrze skorelowane z cenami srebra. W praktyce zdarza się, że ta korelacja nie jest zachowana i inwestorzy nie osiągają stóp zwrotu, jakie mogłyby wynikać ze zmian cen rynkowych srebra.
Akcje producentów srebra
Są to papiery wartościowe stanowiące dowód posiadania udziału w kapitale własnym przedsiębiorstw zajmujących się produkcją lub przerobem srebra. Przebieg notowań takich podmiotów nie zawsze jest wysoko skorelowany z sytuacją na rynku srebra. Oprócz czynników wpływających na ceny srebra firmy te są narażone na różne ryzyka wynikające z ich specyfiki działalności. Ich sytuacja ekonomiczna jest zależna od jakości zarządzania, otoczenia makroekonomicznego, posiadanych złóż czy zdarzeń nadzwyczajnych. Dlatego też inwestowanie w akcje producentów srebra jest bardziej ryzykowne i wymaga więcej pracy analitycznej niż przy kupowaniu srebra.
Produkty strukturyzowane
Są to instrumenty finansowe oparte o portfel zawierający aktywa finansowe powiązane bezpośrednio lub pośrednio z rynkiem srebra. Ich wycena jest uzależniona od spełnienia ustalonych scenariuszy na rynku. Emitent produktu strukturyzowanego może również gwarantować zwrot całości lub określonej części zainwestowanego kapitału. Produkty strukturyzowane są oferowane przez banki lub inne instytucje finansowe.
Instrumenty pochodne
Kontrakty terminowe, opcje, kontrakty na różnice opiewające na srebro. Pozwalają zarabiać na wzrostach lub spadkach ceny srebra, w zależności od zajętej pozycji. Ze względu na wysoką dźwignię finansową dają możliwości osiągania wysokich zysków, jednak przypadku nietrafnego przewidzenia cen srebra – poniesienia wysokich strat. Instrumenty pochodne należą do najbardziej ryzykownych form inwestowania. Dostępne w niektórych domach maklerskich a także instytucjach finansowych oferujących dostęp do giełd towarowych poprzez elektroniczne platformy transakcyjne. Notowane na wielu zagranicznych giełdach, np. w Stanach Zjednoczonych, np. COMEX. Możliwość zawierania transakcji poprzez internet z dowolnego miejsca na świecie.

Cechy inwestycji w srebro
Zalety Wady
Sztabki i monety bulionowe
Możliwość ulokowania nawet małej kwoty. Posiadanie srebra we „własnych rękach” daje możliwość dysponowania nim w każdej chwili. Srebro w postaci fizycznej akumuluje bogactwo, co jest szczególnie ważne w trudnych czasach. Zamiana srebra na gotówkę możliwa w każdym kraju. Ceny srebra są ogólnie dostępne. Konieczność zabezpieczenia przed kradzieżą lub przewłaszczeniem, np. przez umieszczenie w skrytce bankowej. Sztabki i monety nie przynoszą stałych dochodów odsetkowych, jak obligacje lub lokaty. W przypadku zakupu i/lub odsprzedaży bezpośrednio za granicą istnieje ryzyko walutowe.
Certyfikaty
Wysoka płynność, konkurencyjne ceny. Nie ma ryzyka i kosztów przechowania. Ceny ogólnie dostępne. Srebro nie znajduje się w posiadaniu właściciela. Istnieje ryzyko bankructwa instytucji przechowującej srebro lub oszustwa ze wystawiającego certyfikaty. Mogą również zaistnieć zdarzenia wynikające z działania siły wyższej – wojna, przewrót polityczny lub kataklizm.
Exchange Traded Funds (ETFs)
Odpowiednie dla inwestorów, którzy szukają ekspozycji na rynek srebra w postaci fizycznej lecz nie mają możliwości jego przechowania lub nie chcą płacić za jego przechowanie. Notowane na niektórych giełdach, co zapewnia płynność i przejrzystość inwestycji. Ponieważ fundusze ETF naśladują ceny srebra, notowania ich udziałów są również nieprzewidywalne, jak zmiany cen srebra. Istnieje ryzyko walutowe.
Fundusze inwestycyjne
Dają każdemu możliwość inwestowania na rynku srebra. Zarządzają nimi specjaliści, posiadający wiedzę, doświadczenie, szeroki dostęp do informacji oraz odpowiednie narzędzia analityczne. Inwestycje są realizowane w zdywersyfikowany portfel aktywów, co zmniejsza ryzyko. Mogą wymagać wyższych nakładów inwestycyjnych niż zakup srebra w postaci fizycznej. Fundusze pobierają opłaty manipulacyjne i za zarządzanie. Istniej ryzyko popełnienia błędów inwestycyjnych przez zarządzających funduszem. W przypadku zagranicznych funduszy istnieje ryzyko walutowe.
Akcje producentów srebra
Dają możliwość osiągnięcia zysku kapitałowego zależnego nie tylko od ceny srebra, lecz również jakości zarządzania firmą i w konsekwencji jej wyników finansowych. Mogą również przynosić przychody z dywidend. Mogą wymagać większego zaangażowania kapitału, niż w przypadku zakupu srebrnych sztabek lub monet. Wymagana znajomość rynku kapitałowego i spółek z tej branży. Ryzyko zarządzania firmą, strajków, katastrof górniczych lub nacjonalizacji kopalni, szczególnie jeżeli znajduje się w kraju o niestabilnej sytuacji politycznej. Istnieje ryzyko walutowe.
Produkty strukturyzowane
Dają możliwość czerpania korzyści z potencjału różnych rynków i instrumentów finansowych powiązanych z notowaniami srebra. Niektóre gwarantują zwrot całości lub określonej części zainwestowanego kapitału. Niska płynność wielu produktów strukturyzowanych, konieczność zablokowania kapitału nawet na kilka lat, jeżeli nie są one notowane na giełdzie. Zwrot nominalnej kwoty zainwestowanego kapitału oznacza de facto poniesienie straty wynikającej z inflacji. Przy przedterminowym wykupie produktu emitent może potrącić dyskonto. W przypadku zagranicznych emitentów produktów istnieje ryzyko walutowe.
Instrumenty pochodne
Możliwość zarabiania zarówno na wzrostach, jak również spadkach cen srebra. Stosunkowo niskie nakłady inwestycyjne. Wysoka płynność inwestycji – notowane na wielu giełdach, ogólnie dostępne. Wysoka dźwignia finansowa, co stwarza wysokie ryzyko inwestycyjne, możliwość poniesienia dużych strat. Wymagają dużej wiedzy, doświadczenia i narzędzi analitycznych. Istnieje ryzyko walutowe. Nieodpowiednie dla osób z awersją do ryzyka.

Przekaż dalej

O autorze

Misja serwisu rynekzlota24.pl to rzetelne informowanie o inwestycjach alternatywnych i rynku metali szlachetnych. Naszym czytelnikom serwujemy mix najnowszych informacji rynkowych, ciekawostek, poradników i analiz. Prace redakcyjne opieramy o najbardziej aktualne informacje. Z nami łatwiej rozpoczniesz przygodę w świecie złotych inwestycji.

Odpowiedz

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.