Fińskie złoto krąży po świecie

0

Kolejne informacje wydają się poddawać w wątpliwość fizyczną obecność złota przechowywanego przez banki centralne w Banku Anglii. W skarbcu, w którym powinno znajdować się polskie złoto, znaczą część swojego złota przechowują również Szwedzi i Finowie. Wpis nas stronie Banku Finlandii sugeruje jednak, że fińskie złoto może znajdować się gdzie indziej.

safe

W ubiegłym tygodniu w środę Finlandia ujawniła gdzie trzyma swoje rezerwy złota. Dwa dni wcześniej w komunikacie prasowym najstarszy bank centralny na świecie, czyli Szwedzki Bank Narodowy, zdradził lokalizację swojego złota.

Stan rezerw złota tych banków przedstawia się następująco:

 

Goldsaver.pl

 

Lokalizacja

Szwedzki Bank Narodowy

Bank Finlandii

Bank Anglii

61,4

25,0

Szwedzki Bank Narodowy

15,1

9,8

Nowojorski Fed

13,2

8,8

Szwajcarski Bank Narodowy

2,8

3,4

Bank Finlandii

2,0

Bank Kanady

33,2

Suma

125,7

49,0

Na stronie internetowej Banku Finlandii szefowa ds. komunikacji tego banku centralnego, Jenni Hellström wyjawiła trochę więcej informacji na temat posiadanego złota. Tekst zwrócił uwagę Alasdaira MacLeoda, szefa działu badawczego GoldMoney. W lipcu A. MacLeod odkrył, że z Banku Anglii w kilka miesięcy ubyło prawdopodobnie do 1300 ton złota. Tym razem zaintrygowała go sprawa fińskiego złota. Szósty akapit wpisu J. Hellström brzmi:

Przez lata nie więcej niż połowa tego złota była zainwestowana. Złoto było zainwestowane m.in. w instrumenty podobne do depozytów rynku pieniężnego i przy użyciu swapów. Inwestowanie złota jest powszechnym działaniem banków centralnych. Ryzyko związane z inwestowaniem złota kontrolowane jest przy użyciu limitów, dywersyfikacji i ograniczonego czasu trwania”.

Połowa fińskiego złota przechowywana jest w Banku Anglii, a nie „więcej niż połowa” jest „zainwestowana”. Zdaniem MacLeoda, jeśli mają miejsce jakieś inwestycje, to właśnie w Londynie. Fakt inwestowania złota oznacza, że nie jest już ono w posiadaniu Banku Finlandii i najprawdopodobniej zostało sprzedane za obietnicę zwrotu w późniejszym terminie. Nie byłoby w tym nic dziwnego. Rok temu Austriacki Bank Narodowy przyznał przed komisją parlamentarną, że zarobił 300 mln euro, pożyczając swoje złoto poprzez Londyn.

Mechanizm pożyczania złota wyjaśnił w rozmowie z King World News Egon von Greyerz, założyciel Matterhorn Asset Management. Dzieje się to na Londyńskim Rynku Kruszców. Złoto może być tam pożyczone np. funduszom ETF takim jak GLD. Byłoby to dogodne rozwiązanie, bo pozostałoby ono w Londynie w skarbcu HSBC, w którym GLD trzyma swoje złoto. Ale złoto Banku Finlandii mogło też wyjść poza Londyński Rynek Kruszców i być bezpośrednio lub pośrednio (po przetopieniu w szwajcarskich rafineriach) sprzedane do Chin. W takim przypadku jego zwrot nie jest już możliwy.

To kolejny dowód na to, że zachodnie banki centralne za pośrednictwem Banku Anglii zaopatrują rynek w złoto poprzez operacje leasingowe. Potwierdza to nawet szefowa ds. komunikacji Banku Finlandii, która napisała na stronie banku centralnego, że „inwestowanie złota jest powszechnym działaniem banków centralnych”. Wyjaśnia to też po części, dlaczego ogromny apetyt na złoto z Chin, Indii i Azji Południowo-Wschodniej nie przekłada się na wzrost ceny złota.

Grzegorz Jaeger

[sam id=”3″ codes=”true”]

Pobierz bezpłatny poradnik
Przekaż dalej

O autorze

Pracownik Oddziału Mennicy Wrocławskiej w Opolu. Współpracuje z Instytutem Misesa, prowadząc Klub Austriackiej Szkoły Ekonomii w Opolu. W przeszłości stypendysta Fundacji PAFERE i autor felietonów ekonomicznych w Radiu Opole.

Odpowiedz

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.