Repatriacja złota

0

Złoto będące składnikiem majątku narodowego jest antidotum na słabości dzisiejszego systemu finansowego, opartego na wirtualnym pieniądzu i kredytach. Dlatego kraje przykładają wielką wagę do miejsca jego przechowywania.

Sytuacja ekonomiczna i polityczna na świecie była, jest i będzie zawsze niepewna. Wybuchają wojny, rewolucje, zmieniają się granice państw, powstają nowe systemy ekonomiczne. Dlatego wiele krajów przechowuje rezerwy złota w różnych miejscach na świecie. Najchętniej na miejsce depozytu są wybierane państwa silne ekonomicznie i militarnie, jak Stany Zjednoczone czy Wielka Brytania a także Kanada i Szwajcaria, jako kraje neutralne. Uważa się, że są to miejsca godne zaufania i bezpieczne dla przechowywania narodowego bogactwa. Są też zwolennicy posiadania jak najwięcej rezerw złota w swoim kraju, aby w razie nagłej potrzeby móc nimi dysponować. Jest w tym dużo racji, bowiem stosunki polityczne z krajem, w którym jest przechowywane złoto mogą się pogorszyć lub może w nim nastąpić trudny do przewidzenia w skutkach przewrót polityczny. Może stać się on też ofiarą zewnętrznej agresji. Stąd istotnego znaczenia nabiera sprawa dywersyfikacji rezerw.

Wenezuela, która w przeszłości ulokowała 60 proc. swojego złota za granicą postanowiła ściągnąć do kraju 160 ton tego kruszcu. W ten sposób zamierzano zmniejszyć ryzyko konfiskaty, jaka mogłaby nastąpić w przypadku przegrania spraw arbitrażowych, związanych z nacjonalizacją pól naftowych prowadzonych przez amerykańskie firmy. Prezydent Hugo Chavez firmujący repatriację wenezuelskiego złota już nie żyje. Powstało w związku z tym wiele teorii spiskowych. Kryzys, jaki dotknął w ostatnich latach Wenezuelę zmusił ją do zamiany części złota na twardą walutę.

Działania na rzecz odzyskania złota podjęły w 2011 roku Niemcy. Wg danych Bundesbanku z 2012 roku, należące do naszych zachodnich sąsiadów złoto było zdeponowane w Nowym Jorku (1 536 ton), Paryżu (374 ton), Londynie (445 ton). W krajowym skarbcu we Frankfurcie spoczywało 1 036 ton kruszcu. Prawdopodobnie powodem decyzji Niemiec o repatriacji złota z USA była odmowa Rezerwy Federalnej na przeprowadzenie wspólnego audytu rezerw. Do 2020 roku zaplanowano sprowadzić całość złota z Paryża oraz 300 ton z Nowego Jorku. Londyńskie zapasy nie będą naruszone.
Bundesbank rozpoczął repatriację złota w 2013 roku. W efekcie do końca 2015 roku sprowadził z Paryża 177,3 ton złota i z Nowego Jorku 189,0 ton. Plan repatriacji został więc wykonany w 54,4 proc.

Z holenderskich rezerw złota stanowiących 612,5 ton, 50 proc. było przechowywane w Nowym Jorku, 20 proc. w Ottawie i 20 proc. w Londynie. W 2014 roku świat obiegła informacja, że De Nederlandsche Bank w tajemnicy sprowadził z Nowego Jorku 130 ton złota.

Mysaver - magazyn o twoich pieniądzach

Dwa lata temu Narodowy Bank Austrii (Oesterreichische Nationalbank) ogłosił zamiar repatriacji złota, którego rezerwy wynoszą 280 ton. Z tego w Austrii znajdowało się 50 ton, w Londynie 224 ton i w Szwajcarii 6 ton. Do 2020 roku nastąpi realokacja depozytów, w wyniku której w Austrii znajdzie się docelowo 140 ton złota. Depozyt znajdujący się w Londynie zostanie zmniejszony do 84 ton a depozyt w Zurychu wzrośnie do 56 ton. W ubiegłym roku Austria sprowadziła z Londynu 15 ton złota, co oznacza że do realizacji programu należy sprowadzić jeszcze 75 ton kruszcu.
W referendum, które odbyło się w 2014 roku Szwajcarzy wypowiedzieli się przeciwko repatriacji złota. Obecnie kraj ten posiada 1 040 ton złota, z czego 30 proc. jest ulokowane w Kanadzie oraz Wielkiej Brytanii.

 

Przekaż dalej

O autorze

Ekspert ds. rynku metali szlachetnych Mennicy Wrocławskiej Grupa Goldenmark. Wcześniej pracował w renomowanych instytucjach finansowych, jak m.in.: Centrum Operacji Kapitałowych Banku Handlowego w Warszawie, Expandia Finance Polska, PZU Życie, Warszawskiej Giełdzie Towarowej, Investors TFI, zajmując w nich stanowiska od specjalisty do członka zarządu. Posiada bogaty dorobek publicystyczny w zakresie funkcjonowania rynku kapitałowego, instrumentów finansowych, inwestycji alternatywnych, analiz i zarządzania aktywami. Autor raportów i komentarzy ekonomicznych. Publikował w takich czasopismach, jak m.in.: Forbes, Bank, Polish Market, Rzeczpospolita, Gazeta Finansowa, Kurier Finansowy, Rynki Zagraniczne, CEO, CFO, Businessman.pl, Gazeta Prawna, Gazeta Wyborcza oraz internetowych portalach finansowych.

Odpowiedz

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.